Op het voortgezet onderwijs vonden ze hem maar een 'lastig mannetje', dus ging Ruud naar de LTS 'om met zijn handen te werken'. Na een korte periode als afgestudeerde elektrotechnicus in de bouw bleek dat geen match. Na een opleiding tot chemisch analist startte hij in het laboratorium bij het Hoogheemraadschap Uitwaterende Sluizen. "Tegelijkertijd begon ik bij de vrijwillige brandweer van Edam. Toen er binnen het Hoogheemraadschap een functie vrijkwam als arbocoördinator bij het ingenieursbureau, solliciteerde ik en kreeg de baan. Zo ben ik langzaam het veiligheidswerk ingerold."

In 25 jaar in verschillende functies bij het Hoogheemraadschap (inmiddels: Hollands Noorderkwartier (HHNK)) en bijna 30 jaar als brandweerman deed Buren veel werkervaring op over waterwerken en veiligheid in deze branche. Zo werd hij veiligheidskundige bij Alliantie Markermeerdijken.

Een andere uitdaging kwam al snel op zijn pad. "In 2021 begon ik als veiligheidskundige bij het Ingenieursbureau van gemeente Amsterdam. Er moeten heel veel kademuren en bruggen worden versterkt. Mijn ervaring met damwanden komt daar goed van pas. Maar eigenlijk ondersteunen we alle bouwprojecten die het ingenieursbureau van gemeente Amsterdam uitvoert."

Veilig werken in zeer beperkte ruimtes

Burens huidige werk draait om het beheer van allerlei bouw- en infrastructuurprojecten, van een nieuw in te richten straat tot een nieuwe fietsgarage achter het Centraal Station. In zijn werk als vaste veiligheidskundige bij het programma Bruggen en Kademuren (PBK) heeft hij ook met veel veiligheidsissues te maken. "We werken met zware apparatuur en eigenlijk altijd op 'postzegels': in zeer beperkte ruimtes in een drukke stedelijke omgeving."

Veiligheid op zulke bouwlocaties is cruciaal. "Het verkeer moet door blijven stromen, terwijl de ruimte altijd beperkt is. We werken heel vaak op bouwterreinen waar de bouwers last hebben van de omgeving, en de omgeving van de bouwers. Hoe houden we de omgeving veilig zonder het werk te vertragen? Dat is altijd schipperen." Buren benadrukt dat de complexiteit van stedelijke projecten altijd vraagt om creatieve oplossingen, waar hij met zijn team en de aannemers voortdurend op inspelen. "Wij zijn als team veiligheid van de initiatiefase tot en met de opleverfase in het proces van alle bouwprojecten verweven."

Veiligheidsbewustzijn vanaf de ontwerpfase

Hoe klein of groot het project ook is, team veiligheid toetst altijd alle V&G-ontwerpfaseplannen. Daarbij ligt de focus op het inschatten van risico's en het plannen van veiligheidsmaatregelen. Veiligheidsbewustzijn moet al vanaf de ontwerpfase beginnen, vindt Buren. "We worden vanaf het begin van het project betrokken. Als we niet actief meedenken, kunnen er risico's ontstaan die later moeilijker te beheersen zijn."

Als voorbeeld van veiligheidsmaatregelen plannen noemt hij de werkzaamheden rondom de Oostbrug, van Java-eiland naar Noord. "Dan denken we mee over zaken als: wat is de veiligste locatie om te bouwen en hoe steil kan een brug zijn voor een fiets of scootmobiel? Maar ook: de brug moet van twee kanten omhoog kunnen, wat zijn de mogelijke gevolgen? Stel dat er een boot tegenaan vaart, hoe krijg je dan de mensen van de brug af als beide brugdelen openstaan? Of wat als de stroom uitvalt?"

Dat hij als veiligheidskundige op heel veel zaken invloed heeft, vindt Buren het leukste aan zijn werk.

Agressie-incidenten in Amsterdam

Een minder leuke kant vindt Buren de vele agressie-incidenten die hij op zijn bord krijgt in zijn rol als agressiecoördinator. "De agressie richting verkeersregelaars en bouwpersoneel is de laatste jaren enorm toegenomen. Het is niet ongebruikelijk dat mensen worden bespuugd, geslagen of bedreigd. Schandalig. Ik krijg elke week wel een melding binnen van dit soort incidenten." En dat is maar het topje van de ijsberg. Want niet alles wordt gemeld. 'Dat hoort bij het werk' is een veel gehoord antwoord op de vraag waarom iemand geen melding doet van een agressie-incident.

Dit is een probleem waar veel veiligheidskundigen in de openbare ruimte mee te maken hebben, vooral in grote steden. Buren voelt deze problematiek persoonlijk. "Ik handel het grootste deel van de meldingen zelf af. De aangifte, registratie in ons GIR (Gemeentelijk Incidenten Registratiesysteem), overleg met politie, ook weleens opvang van mensen. Soms omdat het incident zelf heel ingrijpend is geweest. Soms omdat het de laatste druppel is. Als je als verkeersregelaar wekelijks of zelfs dagelijks met agressie te maken krijgt, zit de emmer op zeker moment vol en loopt over."

Agressiemeldingen gaan altijd voor, dus als Buren die binnenkrijgt pakt hij ze meteen op. Is de melding heel belangrijk of duurt de afhandeling ervan wat langer, dan neemt een collega zijn veiligheidskundige werk over. Dat kan ook goed, want het multidisciplinaire team bestaat uit 6 veiligheidskundigen: "Er is iemand die alles weet van wetgeving, een ander met een achtergrond in de wegenbouw en een voormalig badmeester die aan het omscholen is naar middelbaar veiligheidskundige. We vullen elkaar echt aan."

Multidisciplinair samenwerken

Hij legt uit dat de samenwerking tussen verschillende disciplines cruciaal is. "We hebben bijvoorbeeld veel contact met het team BLVC, verantwoordelijk voor Bereikbaarheid, Leefbaarheid, Veiligheid en Communicatie. We willen niet alleen zorgen voor een veilige werkomgeving, we willen ook voorkomen dat de omgeving rondom de bouwplaats te veel overlast ondervindt. Het is een constante afweging van belangen."

Dat die samenwerking niet altijd makkelijk is, weet Buren ook. Hij werkt nauw samen met diverse aannemers en andere organisaties. "Als je in Amsterdam voor onderhoud een straat opengooit, krijgen alle bedrijven die daar kabels en leidingen hebben liggen – zoals water, elektriciteit, gas, riolering – ook de kans om onderhoud te doen. Dan werken allerlei opdrachtgevers met zijn allen tegelijk in één werkvak en hangen er veel verantwoordelijkheden in de lucht. En dat kan onveilig zijn."

Het team van Buren onderzoekt nu wat in zulke gevallen goede oplossingen kunnen zijn. "We proberen dit zo goed mogelijk te coördineren. Een hoofdcoördinator aanstellen lijkt een goede aanpak."