Door het vergroten van de flexibiliteit in het werk kunnen de meeste werknemers met een verminderd werkvermogen voldoende productief blijven. Dit zijn de belangrijkste conclusies uit het proefschrift waar Tilja van den Berg van de afdeling Maatschappelijke Gezondheidszorg van het Erasmus MC onlangs op promoveerde.
Meer waardering
Een matige tot slechte gezondheid leidt tot een hogere uitval uit betaalde arbeid door arbeidsongeschiktheid, werkloosheid, of pensionering onder oudere werknemers in 11 Europese landen. In gesprekken over hun duurzame inzetbaarheid stellen oudere werknemers dat langer blijven werken volgens hen makkelijker zou worden als zij meer waardering krijgen van de leidinggevende en meer invloed hebben op de werktijden.
Leefstijlfactoren en werkomstandigheden
Uit vergelijkend onderzoek blijkt dat het werkvermogen sterk samenhangt met gebrek aan fysieke inspanning in de vrije tijd, obesitas, oudere leeftijd en hoge mentale en fysieke eisen van het werk. In een studie onder academisch geschoolde werknemers in de commerciële sector was het werkvermogen sterk afhankelijk van goed teamwork en omgaan met werk stress en in mindere mate met stressvolle levensgebeurtenissen, gebrek aan fysieke inspanning en obesitas. De sterke associatie tussen werk en werkvermogen in deze populatie betekent dat werkgevers zich eerder zouden moeten richten op werkomstandigheden dan op individuele leefstijl factoren.
Invloed werknemer
Een lager werkvermogen is slecht voor ziekteverzuim en productiviteitsverlies op het werk. Onder meer dan 10.000 werknemers in 49 verschillende Nederlandse bedrijven is aangetoond dat een verminderd werkvermogen samenhangt met productiviteitsverlies op het werk. Gebrek aan regelmogelijkheden beïnvloedt productiviteitsverlies op het werk echter heel sterk. Er werd geconcludeerd dat het negatieve effect van verminderd werkvermogen op werkuitvoering gedeeltelijk kan worden gecompenseerd door het vergroten van de invloed van de werknemer op de werkplanning en werksnelheid.
