De Wet homologatie onderhands akkoord (WHOA) geeft ondernemers de optie om een gedwongen akkoord met schuldeisers te sluiten. Hier komt een rechter aan te pas om het akkoord goed te keuren (homologeren). Met dat akkoord zijn bedrijven beter in staat om te herstructureren en door te starten, zonder de hete adem van schuldeisers in de nek te hebben.
Deze wet is een wijziging van de Faillisementswet en werd op 1 januari 2021 ingevoerd. Sindsdien is de WHOA geregeld aangehaald door de Rijksoverheid als een van de manieren om bedrijven meer ruimte te geven om schulden af te lossen in de jaren na de coronapandemie.
Eisen en procedure
Hierbij geldt wel dat een bedrijf levensvatbaar moet zijn en in de nabije toekomst aan zijn betalingen kan voldoen. Ook mogen schuldeisers niet slechter af zijn met een akkoord dan het geval geweest zou zijn bij een faillissement.
Om zo’n akkoord op te stellen en in te dienen bij de rechtbank, begin je een akkoordprocedure bij de rechtbank. De 'Startverklaring betreffende het aanbieden en de homologatie van een onderhands akkoord' vraagt om wat voor soort procedure je wenst, welke advocaat je gebruikt, wie de adviseur is en een globale tijdlijn van de voorbereiding van het akkoord.
Afkoeling
Als een bedrijf een startverklaring indient bij een rechter en binnen twee maanden een akkoord aanbiedt aan de rechter, kan een bedrijf een rustpauze krijgen waarmee de bedrijfsvoering voortgezet kan worden. In die periode kunnen schuldeisers geen verhaal komen halen. De ondernemer heeft wel een doorleveringsplicht.
De behandeling van het surseance- of faillissementsverzoek is tijdens de afkoelingsperiode opgeschort. Schuldeisers kunnen dan ook geen beslaglegging op goederen doen, tenzij ze daarvoor specifiek wordt gemachtigd door de rechtbank.
Raakvlakken met pre-pack
Deze procedure heeft wat weg van de zogeheten pre-pack, waarbij een curator wordt aangesteld om een bedrijf te herstructureren voor een doorstart. Bij een surseanceprocedure verkeert een bedrijf meteen zodanig in de problemen dat het lastig wordt om bijvoorbeeld leveranciers nog te binden.
Maar deze herstructurering zonder wettelijke basis leidde tot problemen, onder meer vanwege het gebrek aan transparantie over de afspraken. Dat bleek bijvoorbeeld in de slepende Catalpa-zaak, waarbij werknemers van een kinderopvangbedrijf op straat stonden na een deal achter de schermen waarbij het bedrijf een forse schuldenpost van een investeerder op zich had genomen.
